Alsof er iets niet klopt.
Alsof er ergens energie weglekt.
Alsof de organisatie harder wil dan dat ze werkelijk dragen kan.
Je voelt dat er verschil zit en wat men wil en wat men écht aan kan op dit moment.
Het maximale potentieel van mensen en of organisatie wordt niet geleefd.
En toch… aan de buitenkant lijkt alles gewoon door te gaan.
De laatste jaren vallen mij steeds vaker dingen op in organisaties.
Niet ineens.
Maar stukje bij beetje.
In gesprekken.
In dynamieken tussen mensen.
In keuzes die logisch lijken… maar ergens niet kloppen.
En op een gegeven moment merkte ik:
ik zie het soms eerder dan dat de symptomen zichtbaar zijn.
Iemand zei me: alsof je om een hoekje kan kijken.
Omdat anders heb leren kijken naar organisaties.
Omdat patronen snel zichtbaar zijn als je zo kijkt.
Wat is er wel geregeld, wat is er niet geregeld, hoe is leiderschap geregeld en welk gedrag zie ik.
En als je het eenmaal doorhebt…ga je steeds scherper zien.
Zoals Cruijff het zo mooi zei:
je gaat het pas zien als je het doorhebt.
Wat ik zie, gaat zelden over strategie.
Het gaat over iets anders.
De stijl van leiderschap in combinatie met wat wel of wat niet geregeld is in een organisatie en daarbij gedrag als afspiegeling van hoe het reilt en zeilt.
De afdronk daarvan zegt veel over waar gekeken mag worden.
En daar zit voor mij de kern.
Organisatieontwikkeling is geen optelsom van structuren, plannen en processen.
Het is afstemming.
Als daar ruis op zit,
ontstaat er iets wat je niet altijd direct kunt aanwijzen…
maar wel voelt. De potentie die er wél is maar niet tot zijn recht komt.
- Vergaderingen die te veel energie kosten.
- Besluiten die niemand neemt.
- Veel ideeën maar welke pakken we op
- Mensen die afhaken zonder het echt uit te spreken.
- Mensen die ja zeggen en lekker doorgaan met waar ze mee bezig zijn.
Geen grote crisis.
Maar wel langzaam verlies van energie en potentieel.
Dit geldt voor een eenmansbedrijf met groeiambitie en voor MKB organisaties.
Wat mij drijft, is dát punt waarop een organisatie zegt; dit willen we zo niet.
Niet kopiëren wat “werkt” bij anderen.
Niet blijven doen in de grijze middenmoot omdat er geen idee van richting is
Maar zelf kiezen
Ontdekken: wie zijn wij eigenlijk… écht?
Want daar ontstaat iets anders.
Geen 13 in een dozijn.
Geen ruis.
Geen energieverlies.
Maar richting; weten wie je bent en wat je wilt doen, en voor wie.
Mensen die het oppakken; eigenaarschap.
En rust. Omdat het helder is.
Het komt steeds meer en vaker op mijn pad.
Organisaties begeleiden in hun ontwikkeling, groei en professionalisering…
maar dan van binnenuit. Vanuit identiteit, missie, leiderschap en het aanwezige potentieel.
Zodat het klopt. Zodat het maximale potentieel tot zijn recht komt.
Zodat het niet alleen werkt op papier,
maar ook voelbaar is in alles wat je doet.
En wat je terugziet; het resultaat
Want uiteindelijk is dat waar het verschil zit.
Niet in wat je doet.
Maar in hoe zuiver het is afgestemd op wie je bent en hoe je het regelt.
En als dat klopt…dan hoef je niet meer te duwen.
Dat vraagt keuzes. Om het anders te gaan bekijken. Om kleur te bekennen.
Dan gaat het stromen.
Wil jij dat ook?
Laat gerust weten als je hierover verder wilt praten.
