Je kent het vast wel;
Een overleg waarin van alles wordt besproken.
Een coaching traject waarin mooie inzichten ontstaan.
Een MT-sessie waarin goede besluiten worden genomen.
En toch…
Een paar weken later is er eigenlijk weinig veranderd.
Niet omdat mensen niet willen.
Niet omdat er te weinig kennis is.
En meestal ook niet omdat de inzet ontbreekt.
Vaak omdat het gesprek helemaal niet ging over waar het werkelijk over moest gaan.
We praten graag over wat zichtbaar is. Over gedrag, werkdruk, communicatie of samenwerking. We bedenken oplossingen, maken afspraken en starten nieuwe initiatieven.
Maar wat als dat helemaal niet het echte probleem is?
Dan lossen we een symptoom op en blijft de werkelijke oorzaak onaangeraakt.
En zolang die oorzaak blijft bestaan, komt hetzelfde probleem steeds terug. Misschien in een andere vorm, maar met dezelfde uitkomst.
Ik heb die ervaring in organisaties en teams.
Bij mensen die oprecht willen groeien en bijdragen.
Ze werken hard.
Volgen trainingen.
Lezen boeken.
Voeren goede gesprekken.
En toch blijft ergens dat gevoel knagen.
“Waarom doe ik zo mijn best, maar kom ik niet echt verder?”
Misschien is dat wel de verkeerde vraag.
Misschien is de betere vraag:
Waar gaat het eigenlijk écht over?
Vorige week kreeg ik tijdens een theatersessie een vraag die me onverwacht terugbracht naar mijn jeugd.
Ineens zag ik mezelf weer aan de keukentafel zitten, luisterend naar gesprekken van volwassenen.
Wat ik toen niet begreep maar nu beter doorzie:
Er werd veel gepraat, maar weinig gezegd.
Als kind kon ik dat niet uitleggen. Ik had de woorden niet en ook niet de positie om er iets van te zeggen.
Nu wel.
Niet omdat ik graag gelijk wil hebben.
Maar omdat ik geloof dat mensen en organisaties recht hebben op eerlijkheid en duidelijkheid.
Voor mij is dat een morele kwestie.
Mensen hebben recht op eerlijkheid en duidelijk.
Je organisatie is niet geholpen met een verhaal wat om de kern heen draait.
Duidelijkheid is namelijk niet hetzelfde als hard zijn.
Duidelijkheid zonder verbinding beschadigt.
Maar verbinding zonder duidelijkheid helpt niemand vooruit.
Hoe zou jij een overleg of gesprek noemen waar de kern niet aan bod komt?
[hier afbreken]
Zonde van de tijd, geld en inspanning toch?
Laatst hoorde ik een leider zeggen:
“Wil je de waarheid of een sprookje?“
Iemand vroeg:
“Wat is het verschil?”
Zijn antwoord was verfrissend:
“Het sprookje is uitstel van je ongemak.”
Ongeduld
Ik merk dat ik bijna ongeduldig word als er veel wordt gepraat maar niet wordt gesproken over waar het écht over gaan moet..
Niet omdat ik mensen wil overtuigen.
Maar omdat ik zie hoeveel tijd, energie en talent verloren gaan aan het oplossen van ‘problemen’ die niet daadwerkelijk het probleem zijn.
Talentvolle mensen
Talentvolle mensen hebben dit snel door en zullen het even aankijken. En zodra ze merken dat het niet verandert, kiezen ze een andere weg. Talentvolle mensen willen uitgedaagd worden. Ze willen zelf helpen om de oorzaak aan te pakken of op te lossen. Daar hebben ze wel ondersteuning bij nodig. Van een leidinggevende. En als die het niet kan (en dat kan helemaal o.k. zijn) van een mentor of coach.
Neem een team dat niet lekker samenwerkt.
De neiging is om aan de samenwerking te werken. Een training. Een communicatie workshop. En tot op zekere hoogte werkt dat goed!
Terwijl de werkelijke oorzaak misschien ligt bij een leidinggevende die onvoldoende richting geeft, verwachtingen niet uitspreekt of zijn plek als leider niet inneemt.
Of het team heeft te weinig richting om zelf keuzes te kunnen maken
Zolang dát niet bespreekbaar wordt, blijft de samenwerking een terugkerend onderwerp.
Dat is waarom ik in mijn werk altijd eerst op zoek ga naar de werkelijke oorzaak.
Niet om problemen groter te maken.
Juist om ze kleiner te maken.
Want zodra de werkelijke oorzaak helder wordt, worden keuzes vaak verrassend eenvoudig.
Daarom wil ik je één vraag meegeven.
Welk probleem probeer jij op te lossen, terwijl de werkelijke oorzaak misschien ergens anders ligt?
Misschien hoef je deze week geen betere oplossing te bedenken.
Misschien hoef je alleen een betere vraag te stellen.
Waar gaat het hier eigenlijk écht over?
Ik wens je een mooie zomer!
Een warme groet,
Perry
